ı
Artık not almıyorum, notlara da dönüp bakmıyorum çünkü, unutuyorum kalıyor öyle. Kapanmıyor dosyalar, birikiyorlar, ataç takıp klasörler ve klasörlere isimler verir üst üste dizerdim önceden artık yapmıyorum öyle. Koyuyorum ataçsız dosyasız, sonra ne oluyor onlara bilmiyorum. Hakikaten ne oluyor onlar?Arada bir şeyler soruyorlar, gözlerimi kapatıyorum bir kağıt çekiyorum yığının içinden ve okumaya başlıyorum içindekileri sonra gözümü kağıttan ayırmadan başım eğik duruyorum öyle. Kaldırdığımda kafamı gitmiş oluyorlar. Nereye gidiyorlar?

ıı
Kaybolmama izin veriyorsun, bu ilginç işte. Neden bu kadar rahatsın? İstediğimde bulurum diye düşünüyorsun o halde? Bulamazsan? Yani çok derinlere doğru gidersem gözümü karartıp, karanlık ve ıslak yollardan ormana saparsam gözlerimi kapatıp, korkudan çılgına dönsem de yine de dönmezsem geri, devam edersem karanlık sonsuzluğa doğru korktukça koşmaya başlarsam hızla uzaklaşırsam ışıktan sesten sizden senden..bir daha dönmesem geri? Bunları bilseydin yine de bu kadar kolay bırakır mıydın beni boşluğa?