damdaki guş! zamanın ilerlemesi hüzünlendiriyor beni , okuduğum kitapların kalacak olması öyle, yazdığım günlüklerin kalması öyle tek başına ben öldükten sonra..ölümüm hüzün veriyor bana her an olabilir öyle şu an şu saniye ölebilirim örneğin kimse aksini iddia edemez, bir neden bulunur. Tek başıma kahvaltı yaptım çok hüzünlendim yine , tek başına yemek hüzünlendiriyor beni, birilerinin tek başına bir şey yemesi hüzünlendiriyor beni ..
Başımızdaki şapka ve dudaklarımızdaki kıvrım çizgisi off ne hüzün verici..
Kaydol:
Kayıt Yorumları (Atom)
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder